Η ψήφος τιμωρίας των πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ λόγω του Μνημονίου οδηγεί κορυφαίους «πράσινους» υπουργούς των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου να κινδυνεύουν άμεσα να μην επανεκλεγούν, εφόσον επιβεβαιωθούν στις κάλπες οι εξαιρετικά αρνητικές δημοσκοπήσεις.

Π. Γερουλάνος, Γ. Παπακωνσταντίνου, Χρ. Παπουτσής, Γ. Κουτρουμάνης, Μ. Ξενογιαννακοπούλου, ακόμα και ο Γ. Ραγκούσης, δίνουν μάχη για τη διατήρηση της βουλευτικής τους έδρας, όπως και στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι απερχόμενοι «πράσινοι» υπουργοί, αναπληρωτές υπουργοί και υφυπουργοί.

Πράγματι, για τα δεκάδες μέλη αυτών των κυβερνήσεων, αναμένεται πραγματικό βατερλό επί της κάλπης, καθώς η νέα κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ αναμένεται να αριθμεί το πολύ μέχρι 60 βουλευτές, πολύ κάτω και από εκείνο του 1977!

Από πέντε, δυο ή τρεις

Στην Α΄ Αθηνών γίνεται «σφαγή (πράσινων) αμάχων». Πέντε υπουργοί μάχονται για δυο το πολύ τρεις έδρες. Οι υπουργοί Αγροτικής Ανάπτυξης και Παιδείας Κ. Σκανδαλίδης και Α. Διαμαντοπούλου βρίσκονται σε ευνοϊκότερη θέση, αλλά μόνο ασφαλείς δεν αισθάνονται. Για την τρίτη έδρα -εφόσον κερδηθεί- γίνεται σκληρή κόντρα μεταξύ του πρώην υπουργού Προστασίας του Πολίτη Χρ. Παπουτσή και του Θ. Αλευρά. Πιο πίσω και μοιραία εκτός Βουλής κινδυνεύουν να βρεθούν ο υπουργός Πολιτισμού – Τουρισμού Π. Γερουλάνος, που δοκιμάζει για πρώτη φορά την τύχη του με σταυρό και ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Π. Οικονόμου.

«Κόλαση» και η Β΄

Από τους οκτώ νυν και πρώην «πράσινους» υπουργούς που μάχονται για να επανεκλεγούν στη Β΄ Αθηνών, δύσκολα θα επιβιώσουν τέσσερις Στη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της χώρας, το ΠΑΣΟΚ θα εκλέξει λογικά έξι ως επτά έδρες. Παρότι, οι αποχωρήσεις και οι διαγραφές μείωσαν τους διεκδικητές -λείπουν πια οι Μ Παπαϊωάννου, Β. Παπανδρέου, Λ. Κατσέλη, Κ. Γείτονας, Μ. Δαμανάκη-, η μάχη της διάσωσης είναι άνευ προηγουμένου.

Σίγουροι για την επανεκλογή τους νιώθουν μόνο οι υπουργοί Υγείας Α. Λοβέρδος και Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοϊδης. Από εκεί και πέρα, το απόλυτο χάος. Από τους «νεοφερμένους», ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Δ. Ρέππας φαίνεται να κερδίζει την εκλογή, ενώ ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας Γ. Ραγκούσης δυσκολεύεται, παρά την εμφανή στήριξη του κ. Λοβέρδου.

Υπάρχουν τέσσερις βουλευτές που διεκδικούν με μεγάλες πιθανότητες την επανεκλογή τους (Απ. Κακλαμάνης, Μ. Ανδρουλάκης, Π. Ευθυμίου, Χρ. Πρωτόπαπας). Μάχη επιβίωσης δίνει με το πλεονέκτημα της γυναίκας η πρώην αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μ. Ξενογιαννακοπούλου, ενώ η πρώην υφυπουργός Εργασίας Α. Νταλάρα υπολείπεται. Ερώτημα υπάρχει για την πρώην υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης επί Παπανδρέου, Μ. Αποστολάκη, που ανεξαρτητοποιήθηκε τον περασμένο Νοέμβριο, αλλά επανέκαμψε προεκλογικά. Από εκεί και πέρα, πολύ δύσκολα είναι τα πράγματα για τον απερχόμενο υπουργό Εργασίας Γ. Κουτρουμάνη.

Οι περιφερειακές μάχες

Στην Α΄ Θεσσαλονίκης, το ΠΑΣΟΚ θα εκλέξει λογικά δυο βουλευτές, δύσκολα τρίτο. Με δεδομένο ότι η μια έδρα θα καταληφθεί από τον Ευ. Βενιζέλο και παρότι από το ψηφοδέλτιο θα λείπει ο ανέκαθεν… «πρωτοδεύτερος» Χ. Καστανίδης, ο υφυπουργός Υποδομών Γ. Μαγκριώτης κινδυνεύει από σοβαρά από τις Χρ. Αράπογλου και Ευ. Καϊλή.

Στην Αττική (πρώην υπόλοιπο) ο ήδη τρίτος το 2009, αντιπρόεδρος επί όλων των κυβερνήσεων μετέπειτα, Θ. Πάγκαλος, κατάλαβε το εκλογικό πρόβλημα και αποχώρησε. Η υφυπουργός Παιδείας Ευ. Χριστοφιλοπούλου μάλλον θα εκλεγεί πρώτη, όμως αμφίβολα είναι τα πράγματα για τον υπουργό Περιβάλλοντος Γ. Παπακωνσταντίνου, που φέρει το αρνητικό βάρος του Μνημονίου 1 και των χειρισμών που έγιναν τότε.

Στη Λάρισα, ο πρόσφατα προαχθείς σε «τσάρο» Φ. Σαχινίδης κινδυνεύει να μείνει εκτός Βουλής αν χάσει την πρώτη θέση από τον γραμματέα της κοινοβουλευτικής ομάδας Β. Έξαρχο. Δύσκολη η θέση της πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Κ. Μπατζελή (Φθιώτιδα).

Οι τετραεδρικές

Τεράστια είναι η αγωνία στις τετραεδρικές κυρίως περιφέρειες, όπου το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει λόγω του εκλογικού συστήματος και του μπόνους, να μη βγάζει καν βουλευτή. Στα Δωδεκάνησα, όπου θα μείνει λογικά μόλις ένας «πράσινος» βουλευτής, ο υφυπουργός Πολιτισμού – Τουρισμού Γ. Νικητιάδης κινδυνεύει από τον Δ. Κρεμαστινό.

Στην Ημαθία και στην Καβάλα, ο πρώην αναπληρωτής κυβερνητικός εκπρόσωπος Α. Τόλκας και ο νυν υφυπουργός Υγείας Μ. Τιμοσίδης αντίστοιχα, κινδυνεύουν ανάλογα, όπως και ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας Π. Μπεγλίτης (Κορινθία). Ο υφυπουργός Δικαιοσύνης Γ. Πεταλωτής ενδέχεται να πέσει θύμα του μουσουλμάνου «πράσινου» συνυποψηφίου του στη Ροδόπη. Ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος Ν. Σηφουνάκης θα επανεκλεγεί μόνο εφόσον το ΠΑΣΟΚ ξανακερδίσει έδρα στη Λέσβο.

Ποιοι άλλοι διασώζονται

Πλην της πρώην αναπληρώτριας υπουργού Εσωτερικών Φ. Γεννηματά, που θα επανεκλεγεί ως δεύτερη στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, φαίνεται να διασώζονται και ορισμένοι υφυπουργοί, όπως ο Υγείας Μ. Μπόλαρης (Σέρρες), Προστασίας του Πολίτη Μ. Όθωνας (Ρέθυμνο), Εθνικής Άμυνας Γ. Σπηλιόπουλος (Αχαϊα), Εσωτερικών Π. Κουκουλόπουλος (Κοζάνη), Αγροτικής Ανάπτυξης Γ. Δριβελέγκας (Χαλκιδική) και πιθανόν και ο Ανάπτυξης Θ. Μωραϊτης (Αιτωλοακαρνανία). Ευνοϊκή σχετικά είναι η θέση και των πρώην υφυπουργών Εσωτερικών Γ. Ντόλιου (Έβρος) και Θ. Τζάκρη (Πέλλα), Οικονομικών Δ. Κουσελά (Μεσσηνία), Υγείας Χρ. Αηδόνη (Δράμα) και Εργασίας Γ. Κουτσούκου (Ηλεία), όπως και του πρώην υπουργού Ναυτιλίας Γ. Διαμαντίδη (Β΄ Πειραιά).

Το κατάλαβαν κι έφυγαν

Δεν ήταν μόνο ο Θ. Πάγκαλος, που είδε τον… «μαύρο» κίνδυνο της αποδοκιμασίας των ψηφοφόρων, αλλά και άλλα «πράσινα» κυβερνητικά στελέχη προνόησαν να αποσυρθούν από τη «μάχη του σταυρού». Άλλοι καταθέτοντας πολιτικές διαφωνίες, άλλοι όμως καθαρά υπό τον φόβο της σχεδόν βέβαιης απώλειας της βουλευτικής τους έδρας.

Έτσι, αποσύρθηκαν ο υπουργός Δικαιοσύνης Μ. Παπαϊωάννου, ο αναπληρωτής υπουργός Ανάπτυξης Σ. Ξυνίδης και ο υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Ντ. Ρόβλιας. Οι νυν υφυπουργοί Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Π. Τζωρτζάκης και Εξωτερικών (Απόδημου Ελληνισμού) Δ. Δόλλης, έτσι κι αλλιώς δεν ήταν βουλευτές ούτε ήθελαν να είναι υποψήφιοι.

Όσο για τους άλλους γνωστούς και ως «κηπουρούς» του Γ. Παπανδρέου, τους πρώην υπουργό Εξωτερικών Δ. Δρούτσα και Περιβάλλοντος Τ. Μπιρμπίλη, το μέλλον τους εξασφαλίστηκε εγκαίρως από τον τέως πρωθυπουργό. Στην Ευρωβουλή και τον ΟΟΣΑ αντίστοιχα. Αντιθέτως ο μέχρι πέρυσι υπουργός Επικρατείας και στη συνέχεια αναπληρωτής Ανάπτυξης Χ. Παμπούκης επέστρεψε στη δικηγορία.

Κουϊζ 1: Γιατί η ΕΛΑΣ ανησυχεί για το βράδυ της Κυριακής; Αφού όλη η προεκλογική περίοδος κύλισε σχετικά ομαλά, παρά το έκρυθμο κλίμα; Ποιος διαβεβαίωσε ποιους ότι μεθαύριο θα γιορταστεί η… «απελευθέρωση της Ελλάδας;»

Κουϊζ 2: Ποιο είναι το… τρίτο όνομα υποψήφιου πρωθυπουργού που σκέπτεται να βάλει στο τραπέζι ο Ευ. Βενιζέλος, ώστε να εξαναγκάσει τον Α. Σαμαρά σε συνεργασία ή πολιτική αυτοκτονία;

ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΣΙΠΡΑΣ: Η ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ ΤΟΥ 38ΧΡΟΝΟΥ

Από τα ανήσυχα χρόνια των καταλήψεων, σήμερα ο Αλέξης μετρά την ικανότητά του στην υψηλή πολιτική

«Νέος Ανδρέας» ή «φούσκα»; Ανάμεσα σε αυτές τις δυο ακραίες εκδοχές, με τις οποίες πολλοί επιχειρούν να ερμηνεύσουν το «φαινόμενο Τσίπρας», υπάρχουν και μια σειρά ενδιάμεσες. Το βέβαιο είναι ότι ο 38χρονος αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε πλέον, ότι κάλλιστα μπορεί να αναδειχτεί στο νέο ηγέτη της σύγχρονης ελληνικής κεντροαριστεράς. Και μάλιστα, για πρώτη φορά, μετά από πολλές δεκαετίες, με πρωταγωνιστή μια πιο «καθαρή» αριστερόστροφη δύναμη, της ανανεωτικής αριστεράς και όχι το ΠΑΣΟΚ, που μονοπώλησε αυτό το προνόμιο μετά τη μεταπολίτευση και μέχρι την περασμένη Κυριακή.

Αδιαμφισβήτητος λοιπόν μεγάλος νικητής των εκλογών της περασμένης Κυριακής ο Αλ. Τσίπρας, αναμετράται τώρα με την ικανότητά του να ανταπεξέλθει στους χειρισμούς «υψηλής πολιτικής», ενώ έχει το βλέμμα του στις πιθανότατες νέες εκλογές του Ιουνίου, που δεν αποκλείεται να τον αναδείξουν ακόμα και κυρίαρχο του πολιτικού σκηνικού.

Αυτοπεποίθηση

Στα πρώτα του κεντρικά ηγετικά βήματα δείχνει θαρραλέος. Είναι προφανές ότι το αποτέλεσμα της Κυριακής, πέρα από τη δικαίωση των προσπαθειών μιας τετραετίας και πλέον, του έχει προσδώσει απίστευτη αυτοπεποίθηση. Για τη στρατηγική και την τακτική του, για τους χειρισμούς και την ορθότητα του λόγου του. Επικοινωνιακό πρόβλημα δεν έχει. Εντάξει, δεν είναι χαρισματικός σαν τον Ανδρέα, δεν μπορεί να επικοινωνήσει τόσο άνετα και ζεστά με τις μάζες, να τις συμπαρασύρει. Ούτε ρήτορας σαν τον Κύρκο ή τον Κωνσταντόπουλο για να ξεσηκώσει βουλευτές και άλλους ακροατές.

Αλλά η εποχή των «χαρισματικών ηγετών» έχει περάσει, μάλλον ανεπιστρεπτί. Αυτό που ζητάει ο ταλαιπωρημένος κόσμος σήμερα είναι ελπίδα και πειστικότητα. Όχι ρητορεία χωρίς περιεχόμενο. Το αποτέλεσμα της Κυριακής έδειξε ότι ανάμεσα στον μαχητικό Αντώνη, τον ρήτορα Ευάγγελο και τον μεστό Κουβέλη, οι πολίτες έδειξαν ευνοϊκή προτίμηση στον «ελπιδοφόρο» Αλέξη. Τον φέροντα την ελπίδα (τους).

Η διαχείριση

Η διαχείριση μιας νίκης είναι πιο δύσκολη υπόθεση ακόμα και από την κατάκτησή της. Τον απλό αυτό κανόνα τον ξέρει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και το ότι τώρα κρίνεται ως ηγέτης και όχι ως «φωνακλάς». Όσο οι άλλοι αρχηγοί και τα «θεσμικά» του συστήματος ΜΜΕ τον λοιδορούσαν ή τον κατηγορούσαν ως «προστάτη» των κουκουλοφόρων ή «αρνητή των μεταρρυθμίσεων», για να καλύψουν μια πολιτική που έστελνε τον λαό «στα τάρταρα», εκείνος κέρδιζε.

Τώρα όμως το νέο κέρδος, ώστε να γίνει ο απόλυτος πρωταγωνιστής δεν θα προκύψει μόνο από το «ρεύμα» που έχει δημιουργηθεί υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και που οι πρώτες μετεκλογικές δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν ότι συνεχίζεται. Θα κριθεί και από τη θετική πρόταση διεξόδου που θα μπορέσει να πείσει ότι διαθέτει. Για τη διακυβέρνηση της χώρας, για την οικονομική πολιτική, για την συνοχή της κοινωνίας.

Έτσι άλλωστε ανέβηκε και στη δεύτερη θέση στις εκλογές. Γιατί τόλμησε να πει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει εντολή διακυβέρνησης από τα λαό. Όχι πια άλλης διαμαρτυρίας. Ότι είναι δύναμη εξουσίας και όχι αντιπολίτευσης. Και από ό,τι φαίνεται, αυτό του έδωσε την ώθηση για τη δεύτερη θέση.

ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ

Τα μεγάλα στοιχήματα

Το πρώτο μεγάλο στοίχημα που καλείται τώρα να κερδίσει είναι ότι να πείσει για το ότι δεν θα ευθύνεται αυτός για το «ναυάγιο» του μη σχηματισμού κυβέρνησης. Η αποστολή του είναι δύσκολη, καθώς την ώρα που ανήλθε ραγδαία, τέθηκε και στο στόχαστρο πρώτα όλων των πολιτικών αντιπάλων. Ουσιαστικά δεν έχει πολιτικούς συμμάχους. Το ΚΚΕ τον μισεί και η ΔΗΜΑΡ αν ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβαίνει, αυτή βυθίζεται. Για το ΠΑΣΟΚ δεν συζητάμε. Και με τους Ανεξάρτητους Έλληνες και τη ΝΔ, τον χωρίζει άβυσσος, για διαφορετικούς λόγους.

Βρίσκεται και στο στόχαστρο των ξένων, ιδίως των δανειστών. Ακόμα και στο στόχαστρο οικονομικών παραγόντων. Το ότι είχε τις χειρότερες σχέσεις με το εκδοτικό σύστημα, απέβη υπέρ του. Τώρα όμως, που έχει αναδειχτεί σε δύναμη μελλοντικής διακυβέρνησης τα πράγματα αλλάζουν, γίνονται πιο σοβαρά. Τα οικονομικά και εκδοτικά κέντρα είναι υποχρεωμένα να τον αντιμετωπίζουν αλλιώς, αλλά κι αυτός γνωρίζει ότι δεν μπορεί να βρίσκεται σε συνεχή πόλεμο απέναντί τους.

Οι αδυναμίες που έδειξε στα πρώτα του βήματα

Στα πρώτα νέα βήματά του, ο Αλ Τσίπρας ανέδειξε και κάποιες καθόλου επουσιώδεις αδυναμίες του. Έδωσε τη δυνατότητα σε κάποιους να σπεκουλάρουν τη δήλωσή του για απόσυρση των υπογραφών Σαμαρά και Βενιζέλου από τη νέα δανειακή σύμβαση και το Μνημόνιο 2. Και να του προσάψουν ότι ζητάει «δηλώσεις μετάνοιας».

Παράλληλα, αναδείχτηκε η έλλειψη συγκροτημένου επιτελείου και ικανών στελεχών γύρω του. Πέρα από μια ομάδα υπό τον Γ. Δραγασάκη και τον Δ. Παπαδημούλη, τα περισσότερα άλλα στελέχη βρέθηκαν στο «κενό της μετάβασης». Από «διαμαρτυρόμενοι σε «υπεύθυνους». Και οι πιο πολλοί έπεσαν μέσα. Παράδειγμα οι ανεκδιήγητες δηλώσεις Στρατούλη για τις καταθέσεις. Διαστρεβλώθηκαν; Βεβαίως. Ήταν όμως δείγμα προχειρότητας και έλλειψης προετοιμασίας.

Αυτά τα «κακά σημάδια», ο Αλ. Τσίπρας πρέπει σταδιακά να τα εξαφανίσει, αλλιώς η πορεία του προς την κορυφή θα δυσκολέψει πολύ. Πόσο εύκολο όμως είναι να μεταδώσεις στα στελέχη σου «κουλτούρα» κόμματος εξουσίας;

Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΙΓΓΛΕΖΗ, ΕΞΕΛΕΓΗ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Δεν είναι μόνο ότι από την ανεργία, η 44χρονη με τις δύο κόρες, μπήκε στη Βουλή. Είναι και ότι «έσπασε» την παράδοση και εξελέγη πρώτη στο Νομό Χαλκιδικής, που δεν εξέλεγε βουλευτή για το ΣΥΡΙΖΑ!

Λένε πως η έναρξη της κοινοβουλευτικής καριέρας είναι, αν όχι αδύνατη, δύσκολη, εάν δεν υπάρχει οικονομική ευρωστία του υποψηφίου. Όμως, οι «κανόνες» υπάρχουν για να σπάνε. Στην περίπτωση της Κατερίνας Ιγγλέζη, όχι μόνο δεν υπήρχε άφθονο χρήμα για να ξοδευτεί στην προεκλογική εκστρατεία, αλλά δεν υπήρχε… γενικότερα χρήμα. Μια ζωή ταλαιπωρία: Από τις σπουδές, ταλαιπωρήθηκε επί σχεδόν δύο δεκαετίες ως ωρομίσθια, για να καταλήξει τελικά άνεργη. Και, με δύο παιδιά, τι θα μπορούσε να περιμένει;

Η Κατερίνα Ιγγλέζη, η οποία έβαλε υποψηφιότητα για πρώτη στις εκλογές της 6ης Μαΐου και εξελέγη πρώτη στο Νομό Χαλκιδικής με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ (πρώτη φορά που εξελέγη υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στο Νομό!), δεν έχει μόνο χωριστούς δρόμους με τη βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και κόρης του μεγαλοεφοπλιστή, Θανάση Μαρτίνου. Αποτελεί και ζωντανό παράδειγμα αγώνα και επίτευξης των στόχων που τίθενται.

Για τη 44χρονη ο δρόμος δεν ήταν «στρωμένος» με ροδοπέταλα ούτε είχε οικογενειακή περιουσία. Η κ. Ιγγλέζη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ιερισσό και είναι πτυχιούχος της Σχολής Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Λίγο αφότου τελείωσε τις σπουδές της ξεκίνησε ως Δασολόγος στο Δασαρχείο της Αρναίας. Επί 18 χρόνια εργαζόταν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Πλέον, είναι άνεργη και μητέρα δύο κοριτσιών. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα λαοπρόβλητα παλαιά και νέα στελέχη των κομμάτων, η κ. Ιγγλέζη έχει ένα σημαντικό αβαντάζ: Μπορεί να καταλάβει απόλυτα τη ψυχοσύνθεση του ελληνικού λαού καθώς έχει βιώσει τη «ζούγκλα» που επικρατεί στην αγορά εργασίας και είναι ένα από τα χιλιάδες θύματα της οικονομικής κρίσης που πλήττει τη χώρα μας.

Αγωνίζεται για τον τόπο της

Το όνομά της δεν είναι γνωστό στο χώρο των πλουσίων, όμως οι κάτοικοι της Χαλκίδας την έχουν συνδέσει με τους αγώνες. Η κ. Ιγγλέζη από τα εφηβικά της χρόνια ασχολείται με τα κοινωνικά και οικολογικά κινήματα. Είναι αντιπρόεδρος του Συλλόγου «Φίλοι του Περιβάλλοντος Ιερισσού», γραμματέας του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Γυμνασίου Ιερισσού και μέλος του Συντονιστικού Συλλόγων και Φορέων Σταγείρων Ακάνθου. Από το 2003 εκλέγεται στην Επιτροπή Θεσσαλονίκης της Πανελλήνιας Κίνησης Δασολόγων, ενώ συμμετείχε ενεργά σε κινήσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη Χαλκιδική. Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται με συνέπεια και αποφασιστικότητα στον αγώνα ενάντια στην επέκταση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων στη Χαλκιδική. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που κατάφερε να βγει νικήτρια στις εκλογές με τεράστια διαφορά από τους υπόλοιπους υποψηφίους και λαμβάνοντας 2.173 σταυρούς.

Προσωπική επιλογή Τσίπρα

Όλα, λένε, κάποια στιγμή πληρώνονται. Και τα καλά και τα κακά. Η κ. Ιγγλέζη είναι μέλος του Συνασπισμού από την ίδρυσή του. Αλλά αυτό, είναι το λιγότερο. Παρά τα προσωπικά της προβλήματα και το γεγονός ότι είχε δύο κοριτσάκια να μεγαλώσει, βρισκόταν πάντα στην πρώτη γραμμή του αγώνα. Όπου την καλούσε το «καθήκον», ήταν παρούσα.

Οι αγώνες της και η καθημερινή της κοινωνική δράση και η ενασχόλησή της με τα κοινά δεν πέρασαν απαρατήρητα από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος θεωρεί την κ. Ιγγλέζη «δυνατό χαρτί». Και αποδείχθηκε ότι η επιλογή του να συμπεριλάβει την κ. Ιγγλέζη στα ψηφοδέλτια της Χαλκιδικής ήταν κίνηση-ματ αφού φέτος είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του Νομού, που οι κάτοικοι εξέλεξαν βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Διπλή η επιτυχία λοιπόν για τη 44χρονη…

ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ… ΞΕΧΩΡΙΖΟΥΝ

Τα 146 νέα πρόσωπα της Βουλής

Τα αποτελέσματα της κάλπης έδειξαν ότι πολλοί ψηφοφόροι γύρισαν την πλάτη τους στους παλιούς και εναπόθεσαν τις ελπίδες τους νέα και φρέσκα πρόσωπα. Έτσι, η ανανέωση της κοινοβουλευτικής σύνθεσης ξεπερνά το 50% και οδηγεί στη Βουλή 146 πρόσωπα που θα ορκιστούν βουλευτές για πρώτη φορά. Εκτός από τους 21 βουλευτές της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι… ξεχωρίζουν υπάρχουν κάποιοι νέοι βουλευτές που διαφέρουν από τους υπόλοιπους κυρίως λόγω του επαγγέλματος που ασκούσαν πριν αποφασίσουν να κατέβουν στις εκλογές.

Εάν κάποιο τμήμα της κοινής γνώμης συνηθίζει να θεωρεί ότι «οι βουλευτές θέλουν σκότωμα», τότε η παρουσία ενός έγκριτου εγκληματολόγου στο κοινοβούλιο θα μπορούσε να συμβάλλει στην ολόπλευρη ... διερεύνηση του θέματος. Ο λόγος για τον εγκληματολόγο και νυν βουλευτή της Α' περιφέρειας Αθηνών της Δημοκρατικής Αριστεράς, Γιάννη Πανούση. Στο ψηφοδέλτιο της Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ βγήκε πρώτη η καθηγήτρια αρχιτεκτονικής Σύνθεσης  της Σχολής Αρχιτεκτόνων  ΕΜΠ, Θεανώ Φωτίου, η οποία συμμετείχε στους πρόσφατους αγώνες ενάντια στην κατάργηση του άρθρου 16 του Συντάγματος  και την κατάργηση και μη  εφαρμογή του νόμου 4009  για τα ΑΕΙ, που εφάρμοσε η πρώην υπουργός Παιδείας, Άννα Διαμαντοπούλου. Επίσης με το ΣΥΡΙΖΑ έβαλε υποψηφιότητα ο μουσουλμάνος Ζειμπέκ Χουσεΐν και βγήκε βουλευτής Ξάνθης. Ο κ. Χουσεΐν είναι πτυχιούχος φαρμακοποιός και διατηρούσε φαρμακείο από το 2005 έως το 2007.

Ξέσπασε εμφύλιος σε Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ.

Καραμανλικοί κατά Σαμαρά και Παπανδρεϊκοί κατά Βενιζελικών.

Οι φωνές, οι συσκέψεις, το αδιέξοδο, ο τρόμος. Όλα όσα έγιναν πίσω από τις κλειστές πόρτες.

Καταρρέουν οι δυο πρώην «μεγάλοι»

Το ηχηρό «χαστούκι» που δέχτηκαν τα δυο κόμματα εξουσίας την περασμένη Κυριακή στις κάλπες από τους ψηφοφόρους, άνοιξε «τους ασκούς του Αιόλου» στο εσωτερικό τους. Οι αντιδράσεις εναντίον των δυο ηγεσιών και των κυβερνητικών και προεκλογικών επιλογών τους είναι ήδη τεράστιες. Θυμίζουν τους προσεισμούς, που προηγούνται του καταστροφικού κύριου σεισμού. Τα στόματα άνοιξαν και λένε πολλά και «καυτά», παρότι οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος ήλπιζαν ότι η περίοδος ακυβερνησίας και αστάθειας θα περιόριζε τις εσωτερικές αντιδράσεις για τα οικτρά εκλογικά αποτελέσματα.

«Τα όργανα» όμως, ήδη «άρχισαν». Οι αντιδράσεις «γαλάζιων» και «πράσινων» νυν και πρώην βουλευτών, κομματικών στελεχών, οργανωμένης βάσης και ψηφοφόρων τείνουν να γίνουν ανεξέλεγκτες, παρά τις εκκλήσεις ηγετικών στελεχών για ψυχραιμία. Και λαμβάνουν μεγαλύτερη βαρύτητα, καθώς οι νεοκλεγέντες βουλευτές των δυο κομμάτων αγνοούν τη «δαμόκλειο σπάθη» της λίστας των πιθανών νέων εκλογών τον Ιούνιο και διακινδυνεύουν της θέση τους σ’ αυτή, ασκώντας σκληρή κριτική.

Σε περιδίνηση η ΝΔ

Το 18% της ΝΔ σόκαρε τους πάντες στο «γαλάζιο στρατόπεδο». Άλλοι δείχνουν ως υπαίτιο της συντριβής το επιτελείο Σαμαρά και άλλοι προχωρούν ακόμα περισσότερο και «φωτογραφίζουν» τον ίδιο. Ο ταυτόχρονος «αφανισμός» του ΠΑΣΟΚ δεν αρκεί για να κατευνάσει την οργή των στελεχών, που είδαν τον πυλώνα της κεντροδεξιάς και της πολιτικής σταθερότητας στην Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια να καταρρέει. Διάφορα στελέχη μιλούν ήδη για αναγκαία αλλαγή ηγεσίας και ορισμένα «φωτογραφίζουν» την αξιοποίηση της «εφεδρείας» Καραμανλή, ο οποίος πάντως σιωπά και συστήνει ψυχραιμία.

Ο κ. Σαμαράς πλήττεται ευθέως από όλες τις εσωκομματικές πλευρές. Οι «καραμανλικοί» ξεκίνησαν πρώτοι τις ομοβροντίες. Ο Ευ. Αντώναρος υπέδειξε τον αρχηγό της ΝΔ και το στενό επιτελείο του ως υπαίτιους της «γαλάζιας» τραγωδίας. Ο Αρ. Σπηλιωτόπουλος ζήτησε εγκατάλειψη του ηγεμονισμού και της αλαζονείας των τελευταίων ετών και πρωτοβουλίες για να επιστρέψουν στο κόμμα οι Ντ. Μπακογιάννη, Γ. Καρατζαφέρης και Στ. Μάνος. Στο ίδιο μήκος γραμμής βρέθηκε και ο Μ. Βαρβιτσιώτης και θα ακολουθήσει ο Κυρ. Μητσοτάκης, ο οποίος προσωρινά σιώπησε λόγω του θανάτου της αγαπημένης του μητέρας.

Παράλληλα, άλλα στελέχη, ακόμα και φανατικοί «σαμαρικοί» δείχνουν χωρίς περιστροφές τον 3^ο όροφο της Συγγρού ως υπεύθυνο για το αποτέλεσμα. Χρ. Λαζαρίδης και Γ. Μουρούτης, εκ των στενότερων συνεργατών του προέδρου της ΝΔ, δέχονται σφοδρότατα πυρά, που ουσιαστικά έχουν ως στόχο τον ίδιο τον κ. Σαμαρά. Ο Γερ. Γιακουμάτος π.χ. ζήτησε πλήρη αλλαγή της επόμενης προεκλογικής καμπάνιας, την οποία προετοίμασε το επιτελείο Σαμαρά. Η ΔΑΚΕ ιδιωτικού τομέα προχώρησε ακόμα πάρα πέρα, ζητώντας την παραίτηση των συμβούλων του Α. Σαμαρά.

Ο Σαμαράς

Η κατάσταση μοιάζει ανεξέλεγκτη και οι κλιμακούμενες αντιδράσεις αναγκάζουν τον κ. Σαμαρά, που γνωρίζει ότι σε νέες εκλογές τον Ιούνιο, η ΝΔ πιθανότατα θα συρρικνωθεί ακόμα περισσότερο και ο ΣΥΡΙΖΑ θα θριαμβεύσει, να προχωρεί σε πρόχειρες κινήσεις, δείχνοντας τις εγγενείς αδυναμίες του ως ηγετική προσωπικότητα στη διαχείριση κρίσεων και τη χάραξη πολιτικής αντιμετώπισης δύσκολων καταστάσεων και την ανεπάρκεια του επιτελείο του.

Έτσι «άκουσε» μεν την προτροπή Σπηλιωτόπουλου, -υπό τον φόβο ότι αν δεν το κάνει, θα κληθεί να την υλοποιήσει ο Κ. Καραμανλής-, αλλά προχώρησε σε μια γενική πρόταση συγκρότησης «μετώπου της κεντροδεξιάς» απέναντι στην «αντιευρωπαϊκή αριστερά», χωρίς τίποτα παραπάνω. Χωρίς ουσιώδη αυτοκριτική για τα δικά του πεπραγμένα στην πολυδιάσπαση της παράταξης, τον τρόπο που διέγραψε της κ. Μπακογιάννη και στη συνέχεια τον κ. Καμμένο και δεκάδες βουλευτές, για τον ακριβώς αντίθετο λόγο, που οφειλόταν στη δική του «κυβίστηση» σε σχέση με το Μνημόνιο. Το αποτέλεσμα, αυτονόητο: ναυάγιο. Η ΝΔ παραμένει απομονωμένη στον κεντροδεξιό χώρο, βαριά τραυματισμένη και ανίσχυρη όσο ποτέ.

Από την άλλη, σε μια κίνηση εκτόνωσης της οργής που στρέφεται κατά του επιτελείου του, άλλαξε τη σύνθεση του «πρωινού καφέ», αποκλείοντας απ’ αυτόν τους κ. Λαζαρίδη και Μουρούτη και μέσα σε λίγες ώρες άλλαξε την απόφασή του για τον πρώτο, αποτυπώνοντας με ξεκάθαρο τρόπο την πλήρη έλλειψη ψυχραιμίας και νηφαλιότητας που υπάρχει στον 3^ο όροφο της Συγγρού.

Από το απόγευμα της Κυριακής άρχισαν «τα όργανα»

Το απόγευμα και η νύχτα της περασμένης Κυριακής ήταν από τις δυσκολότερες της πολιτικής σταδιοδρομίας του κ. Σαμαρά. Τα μηνύματα που έρχονταν από τα εκλογικά τμήματα, αλλά και από τα exit polls, έδειχναν ότι η ΝΔ οδεύει σε ιστορικό… πάτο και ο εκνευρισμός ήταν διάχυτος μέσα και έξω από το γραφείο του αρχηγού της ΝΔ.

Λίγο μετά την οριστική επιβεβαίωση ότι η ΝΔ θα είναι μεν πρώτο κόμμα, αλλά με ποσοστό κάτω του 20% και τον ΣΥΡΙΖΑ, αντί του ΠΑΣΟΚ, να την ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής, σημειώθηκε το πρώτο μεγάλο εσωτερικό επεισόδιο.

Συγκλήθηκε σύσκεψη του «στενού επιτελείου» και κορυφαίων στελεχών για να συζητηθεί η επίσημη αντίδραση του κόμματος και η νέα γραμμή. Συνεργάτες του κ. Σαμαρά τόλμησαν να υπερασπιστούν τη γραμμή των νέων εκλογών, καθώς η ΝΔ διατηρούσε την πρώτη θέση. Ο αρχηγός της ΝΔ έδειχνε, ως συνήθως, αναποφάσιστος. Ακολούθησαν βαριές κουβέντες.

«Αυτό ξεχάστε το. Έχουμε συντριβεί, δεν το καταλαβαίνετε; Πού βρίσκεστε; Όλη η προεκλογική στρατηγική ήταν λάθος. Νέες εκλογές σημαίνουν καταστροφή για τη χώρα, που χρειάζεται κυβέρνηση αμέσως, αλλά και για τη ΝΔ. Ακολουθούμε πια το ΠΑΣΟΚ, χάνεται η χώρα και μαζί της κι εμείς και σεις μιλάτε για εκλογές;» είπαν -σε ελεύθερη μετάφραση- μ’ ένα στόμα οι δυο αντιπρόεδροι Δ. Αβραμόπουλος και Στ. Δήμας. Οι συνεργάτες του κ. Σαμαρά δεν τόλμησαν να «τραβήξουν» την αντιπαράθεση, καθώς φαινόταν ότι πρόκειται περί βέτο στην γραμμή του κόμματος.

Προ του ενδεχομένου ο «εμφύλιος» να μεταφερθεί σε λίγες ώρες και στις τηλεοράσεις, καθώς την άποψη των αντιπροέδρων συμμερίζονταν όχι μόνο πολλοί παριστάμενοι, αλλά και τα περισσότερα κορυφαία στελέχη, ο κ. Σαμαράς ακολούθησε την άποψη της πλειοψηφίας, αποφεύγοντας έτσι ένα ακόμα ολέθριο λάθος.

Όλοι εναντίον όλων στην Ιπποκράτους

Στην Ιπποκράτους το κλίμα θυμίζει… κηδεία. Η βαριά ήττα είχε προβλεφθεί, ότι θα είχε τέτοιες διαστάσεις τραγωδίας όχι. Μοναδικό μέλημα του Ευ. Βενιζέλου σήμερα είναι να αποφύγει τις νέες εκλογές. Βλέπει, ότι το «βαρέλι δεν έχει πάτο» και πως το ΠΑΣΟΚ θα κινδυνεύσει να βρεθεί με μονοψήφιο ποσοστό, που θα ισοδυναμεί με το τέλος του ιστορικού του κύκλου.

Στο εσωτερικό υπάρχει απόλυτη σύγχυση και κατάρρευση ηθικού. Ήδη άρχισαν οι πρώτες προειδοποιητικές βολές από διάφορα στελέχη. Α. Λοβέρδος και Μ. Χρυσοχοϊδης, που διασώθηκαν εκλογικά, ζήτησαν συγκυβέρνηση μειοψηφίας με τη ΝΔ με την ανοχή της ΔΗΜΑΡ. Συνάντησαν τη σκληρή αντίδραση των φανατικών «βενιζελικών», αλλά και των Κ. Σκανδαλίδη και Χρ. Παπουτσή.

Ωστόσο το κυριότερο μέτωπο που θα «κινήσει» το ΠΑΣΟΚ στην πορεία προς την πλήρη αποδιάρθρωση είναι αυτό μεταξύ «βενιζελικών» και «παπανδρεϊκών», που ήδη «τράβηξαν τα σπαθιά από τα θηκάρια». Ο «βενιζελικός» Ευ. Αργύρης μίλησε πρώτος για την ανάγκη θεμελιακών αλλαγών στο ΠΑΣΟΚ, όταν ηρεμήσει το κλίμα. Την άποψή του συμμερίστηκαν οι Τ. Αντωνίου, Π. Κουκουλόπουλος και άλλοι. «Εκρηκτικός» ο Λ. Γρηγοράκος, κατήγγειλε το Καστελόριζο και άφησε ανοιχτό το θέμα ποινικών ευθυνών για τους υπαιτίους της προσφυγής στο Μνημόνιο, «φωτογραφίζοντας» τους Γ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου. Ο Τ. Σπηλιόπουλος ζήτησε να αφήσει ο Γ. Παπανδρέου την (μοναδική) «πράσινη» έδρα στην Αχαϊα, γιατί η περιοχή θα μείνει χωρίς εκπροσώπηση στη Βουλή.

Οι «παπανδρεϊκοί», τραγική μειοψηφία πια, σιωπούν προς το παρόν, αλλά ετοιμάζονται για την υπεράσπιση κάθε τελευταίου οχυρού». Αλλά ο Θ. Πάγκαλος όπου βρεθεί κι όπου σταθεί «σκίζει» τον κ. Βενιζέλο, ζητώντας συνέδριο επανίδρυσης και διεκδικώντας ρόλο για τον εαυτό του. Ο ίδιος ο Γ. Παπανδρέου όμως, έδειξε τις προθέσεις του, απέναντι στο περιρρέον κλίμα, λέγοντας στους δημοσιογράφους «μην τσιμπάτε» στις φήμες που φέρουν τον διάδοχό του έτοιμο να τον «κόψει» από τη λίστα των επόμενων εκλογών.

Την ίδια ώρα, ακόμα και «βενιζελικά» στελέχη μιλούν για προσωπική προεκλογική εκστρατεία, αλλά και τραγικά λάθη και παλινωδίες του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ κατά τη διάρκειά της που επέτειναν τη συντριβή.

«Δεν θα υπάρχει ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές»

«Κακό χωριό τα λίγα σπίτια» και το ΠΑΣΟΚ αντί να συσπειρωθεί από το επιπέδου 1974 εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής, επιβεβαιώνει ότι συνεχίζει… ακάθεκτο την πορεία προς την οριστική διάλυση και εξαφάνιση από το πολιτικό σκηνικό.

Στην Ιπποκράτους, παρά τα αντίθετα μηνύματα, δεν πίστευαν ούτε στο τόσο χαμηλό ποσοστό, ούτε στην εκπληκτική ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ. Αποδεικνύοντας πόσο εκτός του κλίματος στην κοινωνία βρίσκονται από τη στιγμή, που εγκατέλειψαν τις προεκλογικές δεσμεύσεις του 2009, έδεσαν την χώρα στο άρμα των δανειστών, τσάκισαν τα ασθενέστερα στρώματα, αλλά και τη μεσαία τάξη και έχασαν κάθε επαφή με το ΠΑΣΟΚ της προηγούμενης 35ετίας.

Στη φάση αυτή, της ακυβερνησίας, τα περιθώρια κινήσεων του κ. Βενιζέλου είναι ανύπαρκτα. Και πολύ λίγα, στην περίπτωση που -πιθανότατα- η χώρα θα οδηγηθεί ξανά στις κάλπες τον Ιούνιο. Οι παραδοσιακοί κεντροαριστεροί ψηφοφόροι έχουν χαθεί, ιστορικός κορμός του ΠΑΣΟΚ, τα συναισθηματικά τους αντανακλαστικά έχουν ισοπεδωθεί από τα ψέματα του κ. Παπανδρέου, τα «χαράτσια» του κ. Βενιζέλου, την αναλγησία του κ. Λοβέρδου, την ανικανότητα του κ. Παπουτσή, την ανοησία του κ. Πάγκαλου κλπ.

Ο δρόμος δείχνει να είναι χωρίς επιστροφή φοβούνται πολλά στελέχη και η απειλή το ΠΑΣΟΚ να διαλυθεί μετά τις επόμενες εκλογές πλανάται πάνω από την Ιπποκράτους.

Ο κ. Βενιζέλος «ψάχνεται» δεξιά κι αριστερά. δεξιά βλέπει την… ορίτζιναλ δεξιά, αριστερά τον ΣΥΡΙΖΑ και στη μέση το ΠΑΣΟΚ να συνθλίβεται, όπως η ΕΔΗΚ το 1977. Υπό την πίεση της κατάστασης, έστειλε το μήνυμα ότι θα τα αλλάξει όλα συθέμελα. Σύμβολα, όνομα, τον «πράσινο ήλιο», θα διώξει τον Γ. Παπανδρέου, θα αποκλείσει τους «κηπουρούς» από τις λίστες των εκλογών, θα φτιάξει ηγετική ομάδα από 35ρηδες και διάφορα άλλα.

Είναι ερώτημα πόσα από αυτά μπορεί να κάνει, αλλά και πόσα θα προλάβει να κάνει μέχρι τις επόμενες εκλογές, αν αυτές γίνουν τον Ιούνιο. Γι’ αυτό μιλάει για οριστικές αλλαγές στο Συνέδριο του Σεπτεμβρίου. Η αγωνία των στελεχών όμως είναι τι θα έχει απομείνει μέχρι τότε στην άλλοτε «πλούσια» και υπερκορεσμένη από στελέχη και ψηφοφόρους δεξαμενή του ΠΑΣΟΚ.

Ήδη οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι (πρώην πια) κορυφαίοι, επίσης ψάχνονται. Το κόμμα τύπου Παπαδήμου, που «ονειρευόταν» η κ. Διαμαντοπούλου ήδη ξανασυζητείται. Άλλοι λοξοκοιτάζουν ήδη προς την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, που ηγεμονεύει πλέον στην κεντροαριστερά.

Ο ίδιος ο κ. Βενιζέλος ζήτησε από τα στελέχη του η επιστροφή στα ποσοστά του ΄74 υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου, να σηματοδοτήσει την αρχή μιας νέας ανάλογης πορείας, όπως εκείνη που το 1981 έφερε το ΠΑΣΟΚ στα όρια του 50%. Και κάποια παλιότερα στελέχη, μελαγχολικά, ψιθύρισαν ότι «Ανδρέας δεν υπάρχει σήμερα. Κι αν υπάρχει, ήδη βρίσκεται αλλού…»

Ο αφανισμός των άλλοτε πανίσχυρων «πράσινων» υπουργών

Για κάθε «έγκλημα» υπάρχει και τιμωρία. Όπως είχε προβλέψει προ πολλού η PRESS Time, κορυφαίοι υπουργοί και μεγαλοστελέχη του ΠΑΣΟΚ θα πλήρωναν πολύ ακριβά το Μνημόνιο. Πράγματι, η κάλπη «αφάνισε» τα υπουργικά συμβούλια Παπανδρέου και τους «πράσινους» υπουργούς του Λ. Παπαδήμου. Άλλοι πλήρωσαν τη γενική συντριβή του ΠΑΣΟΚ. Άλλοι όμως, το ότι είχαν βάλει το δικό τους «λιθαράκι» ή… «ογκόλιθο» στη μετατροπή της Ελλάδας σε δυστυχισμένη χώρα και στη συνεχή κοροϊδία των Ελλήνων. Άλλους, τους «έφαγε» ο ανεκδιήγητος εκλογικός νόμος. Μαζί τους, εκτός Βουλής ακόμα τρεις αρχηγοί κομμάτων, όπως και αρκετοί νεοδημοκράτες βουλευτές, αφού και το δικό τους κόμμα συνυπέγραψε το Μνημόνιο 2. Οι περισσότεροι «γαλάζιοι», τη γλίτωσαν. Ας κάνουν όμως «τάμα» στον Πρ. Παυλόπουλο και το μπόνους των 50 εδρών.

Άννα Διαμαντοπούλου

Καθώς στο ΠΑΣΟΚ απέμειναν μόνο οι φιλομνημονιακοί ψηφοφόροι, κανονικά θα έπρεπε να υπερισχύσει στην Α΄ Αθηνών του «κοινωνιστή» Κ. Σκανδαλίδη. Όμως δεν τα κατάφερε. Οι ψηφοφόροι της χρέωσαν επιπλέον αναποτελεσματικότητα και απάθεια. Πλήρωσε το ότι κατάφερε να αφήσει σχολεία και μαθητές χωρίς βιβλία για μήνες, αλλά να μιλάει συγχρόνως ακατάπαυστα για τα… καλά της λιτότητας. Στο πρόσωπό της τιμωρήθηκε η μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ σε νεοφιλελεύθερο κόμμα, ακόμα κι από τους ίδιους τους εναπομείναντες «πράσινους πατριώτες».

Χρήστος Παπουτσής

Προσπάθησε να πείσει ότι το ξύλο στις κινητοποιήσεις διαφέρει όταν είναι… «δημοκρατικό», όπως επίσης για το ότι στο κέντρο της Αθήνας βασιλεύουν ο νόμος και η τάξη, αρκεί να μην κυκλοφορούν οι… Έλληνες. Επί των ημερών του, το κέντρο της πρωτεύουσας πυρπολήθηκε για δεύτερη φορά. Όλα αυτά δεν του συγχωρήθηκαν και από 3^ος σε σταυρούς «βυθίστηκε» 6^ος. Άραγε, πώς θα μπορούσε να επιβιώσει εκλογικά σε ένα ακραία φιλομνημονιακό ΠΑΣΟΚ; Αλλά στη Λάρισα, από όπου και κατάγεται, λένε «ή παππάς, παππάς ή ζευγάς, ζευγάς».

Γιάννης Ραγκούσης

Πήγε σχετικά καλά στη Β΄ Αθηνών όπου εκτέθηκε για πρώτη φορά, παρότι διέπρεψε ως «κηπουρός» και εν συνεχεία ως ακραιφνής και λαλίστατος φιλο-τροϊκανός. Αλλά χρεώθηκε τους ταξιτζήδες, που αρκούσαν για να «φτιάξουν» αρνητικά την κοινή γνώμη. Χρεώθηκε και το ότι, ακόμα και κόντρα στον Ευ. Βενιζέλο, αρνήθηκε να ζητήσει συγνώμη για τα ολέθρια λάθη της διετίας. Αμετανόητος, γι’ αυτό και «μαυρισμένος».

Γιώργος Παπακωνσταντίνου

Κατέβηκε σε μια άγνωστη για τον ίδιο περιφέρεια, την Αττική, μήπως και διασωθεί. Ήρθε τελικά τρίτος, ενώ εξελέγη μόνο η πρώτη Ευ. Χριστοφιλοπούλου. Το promotion του Θ. Πάγκαλου δεν άρκεσε. Χρεωμένος με την αλαζονική ρετσινιά του «διασώστη», του «Τιτανικού» και των άλλων «ανδραγαθημάτων», ο πρώην «τσάρος» ήταν εξαρχής καταδικασμένος.

Παντελής Οικονόμου

Τον ξύπνησε ο ΓΑΠ στις 4.30 το πρωί μιας Παρασκευής του περασμένου Ιουνίου, τον έκανε αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών και τον… «έθαψε» άπαξ δια παντός. «Αριστερός» στα λόγια και νεοφιλελεύθερος και αναποτελεσματικός στην πράξη, -ποιος δεν θυμάται τη… μονοήμερη προθεσμία για την τακτοποίηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών στο δημόσιο-, πέμπτος ήταν, πέμπτος έμεινε στην Α΄ Αθηνών

Παύλος Γερουλάνος

Διέπρεψε ως «κηπουρός», ως καλός φιλοξενούμενος των περιοδικών και εκπομπών life style, αλλά όχι ως υπουργός. Επί των ημερών του ο ελληνικός αθλητισμός δυστύχησε, ο δε πολιτισμός έπαψε να παράγει. Χρεώθηκε και τις ληστείες στην Ολυμπία και την Εθνική Πινακοθήκη. Ο τουρισμός από μόνος του δεν θα μπορούσε να σώσει ένα «πρίγκιπα» της φλυαρίας και της ανεπάρκειας.

Γιώργος Κουτρουμάνης

Ήρθε όγδοος στη Β΄ Αθηνών, δεν πήγε και τόσο άσχημα δηλαδή. Ήταν και στο πιο δύσκολο υπουργείο (Εργασίας) για καιρό και δεν είχε περγαμηνές… «Μάρθας Βούρτση», όπως άλλοι συνάδελφοί του. Δεν έπεισε εξάλλου, ότι ήταν και τόσο φιλομνημονιακός.

Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου

Η συντριβή του «παπανδρεϊσμού». Αποχώρησε αργά και -το χειρότερο- επανήλθε. Αυτά δεν τα συγχωρούν φυσικά, οι «πράσινοι ταλιμπάν» του Μνημονίου.

Νίκος Σηφουνάκης

Τον «έφαγε» ο εκλογικός νόμος, αλλά και η μανία του να ανοίγει μέτωπα πότε με τον Βγενόπουλο και πότε με την Εκκλησία.

Δημήτρης Ρέππας

Προσπάθησε να διασωθεί μετακομίζοντας από την Αρκαδία στην αφιλόξενη Β΄ Αθηνών, όπου και συνετρίβη. Πλήρωσε τη λογική του «να πατάς σε δυο βάρκες». Να πρωτοστατείς στα μέτρα και να μιλάς για πολίτες που «δεν πρέπει να τους κουνάμε το δάχτυλο, διότι θα μας επιστρέψουν ολόκληρη την παλάμη τους». Κοινώς φάσκελο.

Πάνος Μπεγλίτης

Πλήρωσε βασικά τις «αμαρτίες» του εκλογικού νόμου. Εσχάτως όμως, είχε κάνει και τη… «γκάφα», επιστήμη.

Το «τρίο» της Βουλής

Μαζί με όλους τους παραπάνω, «ξεκληρίστηκε» σύσσωμο το «πράσινο» προεδρείο της Βουλής. Τέλος, μετά από δεκαετίες, ο απερχόμενος πρόεδρος του σώματος -και παραλίγο… πρωθυπουργός- Φίλιππος Πετσάλνικος. Τέλος ο αντιπρόεδρος Γρηγόρης Νιώτης, που έχασε την έδρα για 150 σταυρούς στη Β΄ Πειραιά από τον Δ. Λιντζέρη. Τέλος και η Ροδούλα Ζήση, που είδε τη ζημιά στη Μαγνησία, «μετακόμισε» στη Β΄ Αθηνών, αλλά καταποντίστηκε (20^η) . Μαζί της, στη Β΄ Αθηνών, απέτυχαν και οι δυο κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι Π. Ευθυμίου (το πάλεψε πάντως, 6^ος) και Χρ. Πρωτόπαπας (10^ος).

Αμέτρητος κατάλογος

Στους παραπάνω πρέπει να προστεθούν οι υφυπουργοί Δικαιοσύνης Γιώργος Πεταλωτής, που έχασε την έδρα του από τον μουσουλμάνο υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ στη Ροδόπη, Τουρισμού – Πολιτισμού Γιώργος Νικητιάδης (Δωδεκάνησα), Υποδομών Γιάννης Μαγκριώτης (Α΄ Θεσσαλονίκης), ο επανακάμψας Χρίστος Βερελής (Αιτωλοακαρνανία), ο γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας Βασίλης Έξαρχος (Λάρισα), η πρώην υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Κατερίνα Μπατζελή (Φθιώτιδα), η πρώην υφυπουργός Τουρισμού Άντζελα Γκερέκου (Κέρκυρα) και ο πρώην υπουργός Ναυτιλίας Γιάννης Διαμαντίδης (Β΄ Πειραιά).

Στη Β΄ Αθηνών, «σφαγιάστηκαν» επιπλέον, η… «πήγαινε – έλα» Μιλένα Αποστολάκη, η πρώην υφυπουργός Εργασίας Άννα Νταλάρα, όπως και ο Τηλέμαχος Χυτήρης. Το δρόμο της «επιστροφής στο σπίτι» πήραν και οι γνωστοί «βενιζελικοί» βουλευτές Θανάσης Αλευράς (Α΄ Αθηνών), Κώστας Καρτάλης (Μαγνησία), Τόνια Αντωνίου (Φθιώτιδα) και Εύα Καϊλή (Α΄ Θεσσαλονίκης).

Τρεις αρχηγοί και ένας… υπαρχηγός

Τρεις πολιτικοί αρχηγοί, επί χρόνια βουλευτές, είδαν την έξοδο από τη Βουλή, καθώς τα κόμματά τους δεν ξεπέρασαν τον πήχη του 3%. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης, πρόεδρος του ΛΑΟΣ, συμπαρασύροντας και τους Γ. Γεωργίου και Αστ. Ροντούλη, που διατέλεσαν αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας και υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης αντίστοιχα στην κυβέρνηση Παπαδήμου μέχρι τον Φεβρουάριο, πλήρωσε τις συνεχείς αλλαγές στάσης έναντι του Μνημονίου.

Η Ντόρα Μπακογιάννη, βουλευτής από το 1990, πλήρωσε την καθυστερημένη ίδρυση της ΔΗΣΥ και τη συμπίεσή της από τα πιο μεγάλα φιλομνημονιακά κόμματα.

Η Λούκα Κατσέλη, που ίδρυσε την Κοινωνική Συμφωνία τον Μάρτιο, έμεινε πολύ μακριά από το 3%. Η ρήξη της με τη μνημονιακή πολιτική του ΠΑΣΟΚ μάλλον ήρθε πολύ καθυστερημένα. Μαζί της έμεινε εκτός Βουλής και ο συνιδρυτής του κόμματος, Χάρης Καστανίδης, που εκλεγόταν συνεχώς πρωτο-δεύτερος βουλευτής στη Θεσσαλονίκη με το ΠΑΣΟΚ, από το 1981.

«Γαλάζιες» έξοδοι

Ο εκλογικός νόμος διέσωσε τα κορυφαία «γαλάζια» ονόματα. Η γενική πτώση όμως της ΝΔ, σε συνδυασμό με τα παράλογα του νόμου, έκρυβαν και δυσάρεστες εκπλήξεις για ορισμένους.

Έτσι, εκτός Βουλής έμειναν τέσσερις υφυπουργοί επί κυβερνήσεων Καραμανλή Απ. Ανδρεουλάκος, Ευ. Αντώναρος (Β΄ Αθηνών), όπου ατύχησε και ο Θαν. Γιαννόπουλος που «μετακόμισε» από τη Φθιώτιδα, αλλά και ο Μ. Παπαδόπουλος (Κοζάνη). Απέτυχαν εξάλλου, οι στενοί συνεργάτες του Α. Σαμαρά Φ. Κρανιδιώτης (Β΄ Πειραιώς), Μ. Αγγελάκας (Α΄ Αθηνών), ο πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής Αν. Νεράντζης (Β΄ Πειραιώς), οι επανακάμψαντες πρώην υπουργοί Σ. Τσιτουρίδης (Κιλκίς) και Π. Δούκας (Αττική), ο Αδ. Ρεγκούζας (Β΄ Θεσσαλονίκης), αλλά και γνωστοί βουλευτές, όπως οι Σ. Κεδίκογλου (Εύβοια), Ν. Καντερές (Αττική), Δ. Σαμπαζιώτης (Μεσσηνία), Γ. Σούρλας και Ζ. Μακρή (Μαγνησία), Κ. Παπασιώζος (Άρτα), Μ. Τζήμας (Δράμα) και Γρ. Αποστολάκος (Λακωνία). Οι «γαλάζιοι» ψηφοφόροι αποδοκίμασαν ηχηρά και τη μεταγραφή της Αρ. Αγάτσα από το ΠΑΣΟΚ (Βοιωτία).

Αυτοί, γιατί μένουν;

Ελαφρυντικά και άλλοθι βρίσκουν οι Ευάγγελος Βενιζέλος και Αντώνης Σαμαράς για να διατηρηθούν στη θέση τους, ενώ στην πλειοψηφία των πολιτών γεννάται το ερώτημα πώς ούτε καν για λόγους ευαισθησίας και προσωπικής ευθιξίας δεν ομολόγησαν ευθύς εξαρχής και δεν ανέλαβαν εν συνεχεία τις τεράστιες προσωπικές τους ευθύνες για το οδυνηρό εκλογικό αποτέλεσμα για τα κόμματά τους, παραιτούμενοι.

Διότι, κανονικά, αρχηγός έστω και δυο μηνών σε ένα κόμμα, αλλά συνυπεύθυνος και από ένα χρονικό σημείο και μετά καθοδηγητής των τραγικών κυβερνητικών επιλογών, δεν στέκεται στη θέση του ούτε δευτερόλεπτο, όταν οι κάλπες στέλνουν το κόμμα του σε ποσοστά του 1974 (13,2%). Όπως και αρχηγός που επί των ημερών του, το κόμμα του βυθίζεται εκ νέου σε νέο… ανιστόρητο χαμηλό όλων των εποχών, στο 18,9%, χάνοντας ακόμα ένα 40%, επίσης οφείλει να πάει σπίτι του.

Οι δικαιολογίες τους είναι εντελώς ανεπαρκείς. Εντάξει, υπάρχει η ανάγκη σχηματισμού κυβέρνησης και ενδεχομένως νέες εκλογές, αλλά αν το -30% για το ΠΑΣΟΚ και το -14% για τη ΝΔ δεν αρκούν για να αναγκάσουν τους δυο αρχηγούς τους να τρέξουν να… κρυφτούν, τι θα πρέπει να συμβεί; Μονοψήφια νούμερα;

Διότι καλή δικαιολογία η ανάγκη αποφυγή της χρεοκοπίας για να υπερψηφίσουν από κοινού τα απάνθρωπα μέτρα του Φεβρουαρίου, αλλά τούτοι χρεώνονται επιπλέον εξ ολοκλήρου προσωπικά μια πλήρως αποτυχημένη και εντελώς εκτός τόπου και χρόνου προεκλογική στρατηγική, που έβαλε τη σφραγίδα στο «πράσινο», αλλά και στο «γαλάζιο» ναυάγιο. Αυτοδυναμία ήθελε ο ένας, πρώτο κόμμα ο άλλος, αλλά τους έλειψαν μερικά… εκατομμύρια ψηφοφόροι.

Υπόψη ότι ο Ευ. Βενιζέλος διασώθηκε ως μόνος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Θεσσαλονίκη, όπου στην εκλογική του περιφέρεια το κόμμα κατέρρευσε. Ενώ και ο Α. Σαμαράς, υποψήφιος… αυτοδύναμος πρωθυπουργός, στην πατρίδα του Μεσσηνία… κατάφερε έναντι του 2009 να χάσει δέκα ολόκληρες μονάδες (33,6% έναντι 43,3%) και το 1/3 σχεδόν των ψήφων της ΝΔ (πήρε 37.200 έναντι 54.100). Αν αυτά τα γενικά και προσωπικά αποτελέσματα, δεν είναι ευθεία υπόδειξη των πολιτών για την επιστροφή τους από τα… Ζάππεια στο σπίτι, τότε ποια θα είναι;